Paul Washer @ ETF

Vandaag maakte Paul Washer even een ommetoertje van zijn trip door Nederland. Washer was door de ETF en Breeze uitgenodigd om er te komen spreken over radicaliteit en de plaats die jonge christenen in de wereld kunnen (en moeten innemen). 

Washer staat bekend om het geven van heel bewogen preken over de laksheid van het hedendaagse christendom. Dat kwam vandaag opnieuw aan bod. Terecht, hij haalde een aantal heel duidelijke pijnpunten aan:

(*) Wij praten constant over evangelisatie, maar we weten niet (goed) wat het evangelie inhoudt.

(*) Ons evangelie is te gemakkelijk, té simpel, teveel aangepast aan de huidige cultuur.

(*) Het evangelie is te pragmatisch geworden (op nut en bruikbaarheid gericht).

(*) Theologie wordt teveel onderzocht zonder koppeling met de concrete geloofspraktijk.

(*) … (vul gerust de lijst aan)

Tegelijk had ik wel een aantal opmerkingen bij de lezing:

(*) Washer spreekt voortdurend over té pragmatisch, maar hij haalt enerzijds zelf een paar pragmatische stappen aan bij het bouwen van kerken; en anderzijds heb ik de indruk dat zijn lezing voor zijn ‘angst’ voor pragmatisme te ver van een praktische dimensie bleef. Hij spreekt bijvoorbeeld over ‘Bijbels leven’, maar wat is dat dan precies? Hoe doe je dat?

(*) Hij spreekt over het feit dat teveel missionaire organisaties sociale instituties geworden zijn. M.a.w. het Woord moet centraler staan en niet de hulpverlener. Ik vind deze scheiding te kunstmatig. Ik heb de indruk dat net die sociale dimensie te vaak vergeten wordt. Wat een mooie praktijk van het Woord kan de medemens helpen zijn! Washer haalt tegelijk zelf aan dat hij bij evangelisatie niet altijd spreekt, maar dat hij mensen laat kijken naar zijn gezin. Spreekt hij zo niet zichzelf tegen?

Voor een beeld van Paul Washers (s)preken (dit is een lezing die voor héél wat ophef zorgde, ik ben met sommige delen akkoord, met andere niet):

4 Comments

Ik heb die preek ooit eens gelezen, en had er ook een ontzettend gemengd gevoel bij. Zijn radicaliteit voor Christus is bewonderenswaardig, maar wanneer het praktisch wordt, maar de manier waarop die radicaliteit dan vertolkt moet worden, daar stel ik me vragen bij.

Huh ik zie een rechtstreeks contrast tussen:
() Het evangelie is te pragmatisch geworden (op nut en bruikbaarheid gericht).
en:
(
) Theologie wordt teveel onderzocht zonder koppeling met de concrete geloofspraktijk.

Of gaat het dan op een te grote kloof tussen systematische bijbelschool-theologie en praktische gemeente-theologie?

Vind dat ‘t toch wel genuanceerd mag worden, je beide kritische noten. Niet om zijn advocaat te spelen, maar feit blijft wel dat zijn visie op kerk nauwer aan sluit bij de ware bedoeling en dat kwam wel tegelijk met zijn kritiek over gang van zaken, nl. hoe dus in Amerika kerken worden gesticht/gebouwd. Ben dan blij dat hij zijn visie/’alternatief’ geeft, want maar al te vaak hoor je mensen wel iets afbreken, maar niet hoe het (volgens hen) wel zou moeten.
Kon me daar trouwens dan wel weer goed in vinden, al dan niet pragmatisch vind ik dan niet aan de orde. Bovendien is het overdreven om zijn aversie voor pragmatiek door te trekken op alle vlakken… Je kan overwegend iets hebben tegen bvb. overheidsbemoeienissen, wat niet wil zeggen dat ‘t daarom ook werkelijk ALTIJD fout is.
Zei die over dat Bijbels leven niet dat die daar geen tijd voor had, dat hem anders graag dieper op in zou gaan? Of was dat over iets anders?

Ook je “hulpverlener-kritiek” vind ik wat kort door de bocht, dat hulpverlener niet centraal staat, mag gerust gezien worden (zoals ik ‘t verstond) als dat het niet om die hulpverlener moet draaien zodat je alsmaar over jezelf praat, maar uitgebreid tijd neemt te luisteren naar de ander, er te zijn naar de ander. Dat van z’n gezin is hoe die persoon wel dingen kan zien, die krachtiger zijn dan hele verhalen ophangen die over jezelf gaan.

Was ‘t eigenlijk met alles eens, en vind mezelf niet vrij van kritisch denken. Wsl zijn we gewoon grotendeels op één lijn wat ons denken en Bijbelse visie betreft, alleen weet hij véél meer.

Ik heb elders ook al gereageerd op je opmerkingen… je overtuigt me niet. Ik miste heel sterk een constructieve dimensie aan zijn betoog. Het is heel gemakkelijk om te wijzen op dingen die moeten veranderen. Het is heel wat moeilijker om aan te geven hoe die dingen moeten veranderen. Dat ontbrak te vaak. Jij zegt dat hij aangaf hoe het dan wel moest, wel ik heb dat niet echt opgepikt.

Wat betreft de hulpverlenerkritiek. Misschien zaten we in een andere lezing, want hij had het bij de voorbeelden telkens over wat de persoon kon. Het moest vooral iemand zijn die goed met mensen kon praten en bidden. Ik vind dat een enge visie op zending.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.