God zij dank voor ettertjes

Het lijkt misschien nogal vreemd dat ik in één zin God bedank en tegelijk een scheldwoord neer plaats. Wel, dat is heel bewust. Het drukt een soort ambiguïteit uit die ik ervaar wanneer ik met bepaalde mensen in aanraking kom. Ik ben iemand die over het algemeen best wel toegankelijk is (dat denk ik toch), maar net als ieder ander mens kom ik ook wel eens mensen tegen die me het bloed onder de nagels halen. Ik ervaar ze als etters, als bronnen van ergernis.

Net op zulke momenten word ik echter het meest met mijn neus op de feiten gedrukt: ik ben er nog lang niet wat betreft christelijke liefde. Jezus predikt vaker het liefhebben van de vijanden en het niet haten van andere mensen. Ik denk niet dat je het liefhebben zomaar als een statische “je hebt het of je hebt het niet” kunt zien. Liefhebben drukt een dynamisch aspect uit. Het vraagt een inspanning. Ik denk dan ook niet dat je per se iedereen even leuk moet vinden of even graag bij iedereen moet willen zijn. Nee, het christelijke liefhebben uit zich veel meer in het handelen ten opzichte van mensen. Zelfs al vind je iemand een “ettertje”, dan nog kun je die persoon wel op een liefdevolle manier behandelen.

Nu zit je misschien met de volgende vraag: “Ben je dan niet gigantisch schijnheilig?” Wel, ik denk het niet. In zo’n geval drukt je handelswijze namelijk ook de wens van een ideale (of zelfs utopische) omgang uit; hoewel ik X een “etter” vind, ben ik daar eigenlijk niet blij mee en wil ik hem ten minste als volwaardig mens behandelen. Ik ben namelijk niet trots op mijn oordeel over hem. C. S. Lewis gaf meer dan een halve eeuw geleden al aan dat door een ander gedrag te stellen, het “innerlijke” daarin volgt. Dus: als je iemand beter begint te behandelen, dat je beeld van die persoon ook beter zal worden.

Dat neemt niet weg, zoals je ongetwijfeld wel doorhebt, dat  het soms verdraaid lastig kan zijn. Je neemt nu eenmaal niet zonder reden het woord “etter” in de mond. Maar net doorheen lastige situaties worden we gevormd en kunnen we groeien. God zij dank daarvoor.

2 Comments

He Job,

Is je titel geen contradictie in de termen. Kun je God danken voor iemand die je tegelijkertijd uitscheldt? Ik bedoel, kun je dat letterlijk zo bidden? Dat lijkt me toch moeilijk. Ik kan me voorstellen dat je bidt: “God, ik vind die persoon een ‘etter’, help me hem/haar lief te hebben.”

Gods zegen toegewents met het groeien in liefde voor etters.

De titel is – denk ik – in theorie een contradictio in terminis, maar in de praktijk een paradox die – alleszins in mijn leven – nog te vaak voorkomt.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.