Digitale fotografie

Spannend. Toen ik in het zesde leerjaar met de klas naar de Zoo van Antwerpen ging, kocht mijn moeder me een wegwerptoestelletje. Dat was een hele belevenis. De hele dag trok ik naar hartelust foto’s en daarna liet mijn moeder die afmaken. Geen enkele van die foto’s was onder de categorie ‘mooi’ te plaatsen, maar ik was toch trots op mijn werk.

Intussen zijn we al heel wat jaren later en de wereld van de fotografie heeft een ware revolutie gekend met de opkomst van het digitale fototoestel. Nu heeft haast ieder gezin zo’n fototoestel en vaak zijn er meerdere per gezin. Er worden ook veel meer foto’s getrokken, want je kunt veel beter selecteren welke je wel en niet wilt afprinten. Je hebt mensen die deze evolutie spijtig vinden (‘vroeger was het toch allemaal veel beter’), maar ik ben er blij om. Na mijn stage in Afrika heb ik een mooi fotoalbum kunnen maken. Het ziet eruit als een fotoboek. Allemaal heel mooi (al zeg ik het zelf). Ik kijk nog altijd met veel plezier naar de foto’s terug en laat de emoties dan weelderig weer naar boven komen. Genieten! Wat kunnen foto’s veel zeggen!

(Voor geïnteresseerden: ik laat mijn fotoalbums afprinten bij een Nederlands bedrijf: AlbumPrinter. Je gaat naar de site, download het programma en stelt dan zelf je album samen. Daarna bestel je het via het internet en binnen de twee weken is het er. Het programma zelf ziet er soms wat minder mooi uit, maar de albums zijn echt wel de moeite – ik ken veel tevreden klanten.)

3 Comments

En ja hoor, ben ik al eens enthousiast… loopt er wat mis. Ik mis 6 albums van mijn laatste bestelling! (Ongeveer 180 eur, duimen dat dat snel in orde komt: I’ll keep you posted.)

Ik heb heel wat minder leuke ervaringen hoor met “Albumprinter”: een bestelling die na menig weg en weer mailen veel te laat aankwam en dan ook nog eens de foto’s van iemand anders bleek te bevatten die dan nog allemaal ondersteboven stonden.
Een beetje geluk hebben zeker?
Mooie blog trouwens Job!

hm, het liefste druk en layout ik ‘n album zelf.
Dan weet ik dat het volledig mijn eigen goesting is en kan ik er mee doen wat ik maar wil.
Maar misschien is dat voor mij redelijk vanzelfsprekend…

De passie is mij niet onbekend trouwens.
Ik herinner mij mijn eerste foto nog, wat er op stond, dat ik een beetje zenuwachtig was en ook dat ik heel onschuldig vroeg wat die gele kaderkes waren die in dat kleine rechthoekje stonden en of ik iets verkeerds gedaan had.

Ach, ik ga zwijgen, ik kan zo uuuren doorgaan.

Leave a Reply to niennathalie Cancel reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.